Regenboog

19 Sep

Op een grijze zaterdagochtend vinden we een regenboog, zomaar op de grond. Zachte kleuren drijven op een plas regenwater, aan elkaar geplakte pasteltinten deinen heen en weer op het donkere oppervlak. Stralende ogen, wie vindt er nou een regenboog terwijl het niet eens regent, terwijl de zon niet schijnt. Wie vindt er nou een regenboog op de grond?

Ze willen de kleuren opvissen, met zachte handen in hun jaszak doen en meenemen naar huis. Voor aan de muur of in een doosje op de kast. Maar regenbogen laten zich niet vangen en bewaren. Ze passen niet onder een magneetje op de ijskast of met plakbandjes boven je bed. Ze kunnen niet in doosjes om af en toe in te gluren.

Ze passen in je ogen, precies zoals je ze ziet. Ze passen in je dromen, precies zoals je ze zag, in de lucht van de herfst, in de bellen die je blaast, in de druppels van opspattende golven, zelfs in modderplassen met motorolie op een grijze zaterdagochtend. Wie regenbogen in zijn hoofd heeft, heeft geen doosjes nodig. Die bewaart ze overal.

Advertenties

Als we slapen

4 Sep

Tussen vandaag en morgen
ligt een eiland van geluk,
een horizon zonder einde,
vliegt een vogel
uit
het zicht.

Tussen vandaag en morgen,
lig ik
naast jou
te dromen,
dat we dansen,
samen dansen
in de wind,
dat we zingen,
zonder woorden,
terwijl de golven
klinken
alsof het
nog zomer is.

Tussen vandaag en morgen
liggen jij en ik
te dromen
onder een
omgekeerde hemel
waarin zonlicht
sterren
op het water
maakt.

p.s. de foto is niet van mij, ik vond hem ooit online en weet niet wie dit zo mooi vastlegde dat ik erover wilde schrijven.

Kwijt

21 Aug

Dag vlinders op mijn armen,
aardbeien in jouw hand,
dag zee in jullie ogen.
Dag
meisjes
op het strand.

Dag roze lucht,
wind die bleef waaien
dag alle dagen ijs.
Dag natte haren,
rode wangen,
dag
allemaal
op reis.

Dag heuvels in de verte,
abrikozen voor de taart,
dag caramel voor onderweg,
dag
leven
in een ansichtkaart.

Dag blote voeten,
vieze handen,
dag schrammen
van de bramenpluk,
dag Maria
langs de wegen,
dag
zelfgemaakt geluk.

Dag slaperige dagen,
dag dagen zonder tijd.
Dag
zachte zomer
vol met liefde.
Ik ben
mijn slippers kwijt.

Zomers allang voorbij

31 Jul

Onderweg. Plaatsnamen flitsen als herinneringen voorbij. Herinneringen aan zomers van lang geleden, vakanties als deze, geen school, geen werk, geen tijd. Vakanties met z’n zessen waarin ik met mijn zussen speelde, steentjes keilde in riviertjes achter de tent, eindeloze zomerdagen waarin Orangina en Hollywoodkauwgom nog exotisch waren.

De namen op de borden langs de weg zijn klanken uit het verleden, ik denk aan de yoghurtjes, Madeleines, espadrilles, stokbrood met Nutella en croissantjes in vloeipapier. Aan de wandelingen die altijd te lang leken te duren, de plak ham op de barbecue en de boekenkoffer waaruit we buiten lazen tot het te donker werd. Ik zie de vlaggetjes bij de tent en de taart van de patissier die ik mocht uitzoeken voor mijn verjaardag. De borden onderweg zingen over mooie zomers allang voorbij.

Onderweg. Op de achterbank zitten zusjes en in de achterbak liggen yoghurtjes, Madeleines, stokbrood en croissantjes gewikkeld in vloeipapier. We hebben boeken genoeg en morgen maken we een wandeling die vast net iets te lang duurt. De Franse plaatsnamen zingen over mooie zomers die zich herhalen.

Liefde

19 Jul

Pien schrijft onze namen op de tegels van het terras. Na het eten, met roze stoepkrijt, haar haren los, de letters zo zwierig in haar pas verworven handschrift. Ze tekent er een hartje onder, een paar tegels verderop.

Ik wil er een foto van maken, van Pien terwijl ze schrijft, van onze namen op de stenen, aan elkaar geschreven door haar hand.

Maar de regen komt. Dikke druppels over de tegels, dikke druppels over de letters op het terras. Water uit de hemel dat onze namen wegspoelt.

Alleen het hartje blijft. Een roze vlek op het terras, doelloos op de stenen zonder de letters die erboven stonden. Een verdwaalde vlek waar alleen ik een meisje met losse haren en vijf namen op een zomeravond in zie. Gemorst roze van aan elkaar geschreven liefde.

Een stille dag

30 Jun

Ik hoor gerinkel, belletjes die zachtjes heen en weer bewegen door getrappel van babyvoetjes. De ramen staan open, maar de zon laat zich niet zien. Ik voel de wind die van zee komt. Het is een grijze dag, een dag waarin ik denk aan dingen die voorbij gaan, aan dingen waar ik stil van word, de woorden niet voor vind.

Het is een dag voor blote voeten, voor dansen in de kamer, voor spelletjes in de middag. Voor oude disneyfilms, bloemenjurken en regen die niet komt. Een dag voor schone was en warme plakhandjes die ik extra lang vasthoud in de mijne.

Ik hoor het weer, belletjes die zachtjes rinkelen. Door het raam zie ik een vlinder in de tuin en de weerspiegeling van twee bloemenmeisjes op de bank. Ernst is onderweg en op tafel valt toch nog wat avondzon. Een stille dag, maar wel met mooie dingen.

Ga je mee?

14 Jun

Ga je mee? Dan halen we aardbeienbolletjes en gaan we naar het bos. Het bos waar altijd blaadjes waaien, waar zonlicht vlekken op het water maakt. Het bos met bruggetjes om op te stampen en paadjes om op te verdwalen.

Ga je mee? Dan zoeken we een plekje, picknicken in het gras, dan kijken we naar vogeltjes die dansen in de lucht en luisteren naar muziek vanuit de verte, zoeken naar de schommels ergens bij het water.

Ga je mee? Dan lopen we, zomaar een kant op, altijd de goede, samen zwerven zonder tijd.

Ga je mee, zometeen, zonder zorgen, alleen zon en schaduw, zachte wind op onze huid.

Ga je mee?

Ik heb aardbeienbolletjes. En een bos,
aan het einde van de straat.