La grande dame de Paris

16 apr

Ik wist niet dat je kon huilen om een gebouw. Om zoveel vuur, rook, om de stenen die het niet meer hielden en instortten, ik wist niet dat ik zou moeten huilen om de Notre Dame. In de tijd dat we in Parijs woonden, zijn we er nooit in geweest, het is altijd zo druk op het plein aan de voorkant, we liepen liever langs de achterkant om de Seine over te steken. Daar dwaalden we langs de kades en zaten we op de bankjes onder de bomen en dan deden we niets, alleen maar kijken en zitten, zitten en kijken want dat was wat we daar deden.

We gingen niet naar het Louvre, vergaten de Tuilerieen en onze Maria waar we soms een kaarsje brandden, stond niet in die grote drukke Notre Dame. Maar ze was er wel, die grote kathedraal, ze stond er altijd met die twee grote torens, kaarsrecht door de eeuwen heen, al die eindeloze tijd waar wij ook ooit even bij hoorden. Ze was er wel en gisteravond leek dat ineens voorbij. We zaten, we keken en dat was alles wat we deden.

Advertenties

Nikki snapt de wind

14 mrt

De bomen buigen diep, schaduwen van takken dansen op de gordijnen heen en weer. Je staat stil, kijkt omhoog, ziet vogels uit koers raken, je hoort het fluisteren, het brullen in de lucht. Je staat stil en kijkt, je zoekt, je zoekt de wind, overal of ergens. Je zoekt maar ziet hem nergens.

Ik vertel je over de wind die je niet kan zien, zich voor eeuwig heeft verstopt en er toch altijd is. Je werpt voor de zekerheid nog een blik omhoog, dan kijk je me aan en knijp je je ogen een tijdje stijf dicht. Verstopt. Als ik jou niet zie, zie jij mij ook niet. Onzichtbaar, terwijl je er gewoon bent.
Net als de wind.

Lucy knipt confetti

7 feb

Lucy knipt confetti.
Van stroken papier in felle kleuren maakt ze allerlei vormen. Als ze een hele berg heeft, stopt ze ze in een zelf gevouwen envelop met onze namen erop. Ik bedank haar met een kus. ‘Ik bewaar al jouw kusjes in mijn hersens, mam,’ zegt ze dan. ‘En die van papa ook.’ Ze fronst haar wenkbrauwen erbij, alsof ze het een gekke gedachte vindt maar het toch echt zo is.
Ik kijk naar haar zachte haren, naar haar wijze hoofd. Daar worden de kusjes van iedere dag bewaard naast de confetti die ze zelf bedenkt. Het lijkt me de perfecte plek.

Regen

21 nov

Ik wens
zomaar een dag
een dag met open ramen
losse haren in de wind
zomaar een dag
met oude briefjes
waarop ik mijn naam
in jouw handschrift vind.

Ik wens
zomaar een dag
een dag met zachte dingen
liedjes uit vergeten tijd
zomaar een dag
om te verdwalen
samen voor heel even kwijt.

Ik wens
zomaar een dag
een dag met regen
en een paraplu.

Wachtwoord

12 okt

Jouw naam
is
mijn wachtwoord

stel dat ik die zou vergeten
zou ik naar je kijken
en zou ik het weer weten

blijf je bij me
voor eeuwig en altijd
anders heeft het leven
totaal geen zin

zonder jou
kan ik
nergens in.

Windvlaag

24 sep

Ik plak een hartje in je tas. Het lijkt gewoon een verdwaalde sticker maar jij weet dat het een berichtje is, iets zachts tegen het verdriet dat je soms voelt, de angst om alles te verliezen, alles waar je zo, zo veel van houdt. In jouw wijze lieve hart weet je al dat bij zoveel liefde ook zoveel schemer hoort, dat dingen zomaar voor altijd kunnen veranderen en dat je daar soms gewoon niets aan kunt doen. Je moet er van huilen, tranen zonder einde, verdriet om wat je niet begrijpt. Ik troost je, al begrijp ik het ook niet altijd allemaal. Daarom plak ik een sticker in je tas, aai ik je haren als je slaapt, blaas ik een kusje naar je wang. Jij weet dat het geen windvlaag is.

Souvenir

29 aug

We waren in een huisje
bij de vuurtoren bij de zee
er zat een kikker in de douche
we maakten heksensoepjes
en de baby was ook mee
de weg naar zee was hoog en laag
er waren zachte duinen
om op te klimmen en af te rollen
we vonden schelpen
stokken en veel zand
we aten ijsjes in de regen
dit is al weer zo lang geleden
ik zit al weer op school
maar thuis liggen mijn schelpen
naast mijn bed
en de kikker uit de douche.