Dichterbij

25 mrt

We maken grote beslissingen die het leven verkleinen. Buiten is het stil, iedereen lijkt ver weg. Binnen zoeken we onze weg in de dagen, verdelen de ruimte, zetten de ramen open. We leren nieuwe dingen, in welke landen cacaobomen groeien, over mieren en hun voelsprieten en er is een liedje over de tafel van acht. We maken plannen om taarten te bakken, onmogelijke puzzels te maken, muren te verven. We zitten in de tuin of kijken naar buiten.

De lucht is licht en blauw, de zon kruipt iedere dag wat hoger en wijst voorzichtig de weg naar de zomer waar we nu al naar verlangen. De magnolia bloeit, de boom in de achtertuin is bijna roze. Op de stoep voor het huis waait nog wat confetti van twee jarige lentemeisjes.

Ze waren jariger dan ooit: binnen ballonnen, slingers, rode wangen en hele blije blauwe ogen. Buiten werd er in de vroege ochtendkou op de stoep voor ze gezongen, vlaggetjes op het raam geplakt, twee dagen lang lagen er steeds weer cadeautjes voor de deur, de brievenbus klepperde, vrolijke post met lieve woorden, de juffen en meesters zongen lang zal ze leven via een filmpje, zo veel berichtjes, we kregen bloemen en de allermooiste zelfgebakken taart.

De slingers laten we nog even hangen. Buiten is het stil. Maar iedereen voelt dichterbij dan ooit.

Wat Leentje deed

25 jan

Een van de leukste en onverwachte dingen bij het verschijnen van mijn boek is dat Pien en Lucy nu zelf alles kunnen lezen en dat ook heel vaak doen. Ze zoeken zichzelf in de verhalen, willen eruit voorlezen, verzamelen overal zachte dingen en denken mee over mooie titels en nieuwe gedichten. Nikki houdt het bij voorgelezen worden en als ze ergens mijn boek ziet liggen, zegt ze tevreden: ‘mama, jouw boek. Echt heel mooi.’ Betere recensies bestaan er niet.

Het komt ook door het ontwerp dat ze het vaak oppakken en lezen. Het voelt zo zacht, het bladert zo makkelijk, het leest zo fijn. Ontwerper Leentje deed dat, zij zorgde voor de zachtheid die je echt kan voelen. En Leentje deed nog iets, de oplettende lezer heeft dat misschien wel gezien. Ze maakte alle tekst (het colofon, de bedankpagina) rondom de gedichten rood en de gedichten zelf hebben zwarte letters. Het was Leentje die ervoor koos om de drie namen die ik voorin het boek wilde zetten niet in het rood maar in het zwart te laten drukken.

Leentje deed dat. Ze maakte van mijn drie lievelingsnamen mijn beste gedicht.

 

 

Voor op een grijze dag

15 jan
Ik zie een grijze lucht
en wil er iets in schrijven
iets in zetten
dat blijft staan
iets dat niet
wegwaait
nooit verdwijnt
ik schrijf
denk ik
jouw naam.

Roep de wind

1 jan

Zet de ramen open

roep de wind

fluister alles

wat je wilt bewaren

blaas het weg

zwaai het uit

kijk het na

tot in de wolken

voorbij de vogels

op hun vlucht

en voel dan de wind

tegen je wang.

 

Voor alles

wat je wilt bewaren

zet de ramen open

roep de wind.

Zussen

25 okt

Over zussen, heel dichtbij

die ook niet alles weten

een verjaardag kunnen vergeten

of jij soms die van hen

en dat dat dan niet geeft

omdat er meer is dan die dag

om een cadeautje voor te geven

omdat er meer is om te vieren

bijvoorbeeld

dat je zussen hebt

en dat ze er altijd zijn.

Liefdesliedje

27 sep

Er waait een blaadje in je haar, zacht oranje tegen het blond van je krullen. Je schudt even met je hoofd en begint weer te zingen. Een liedje dat je zelf verzint, van alle woorden die je kent en het refrein bestaat uit onze namen.

Ik luister hoe je ons steeds weer noemt, steeds weer vangt, in elk refrein opnieuw bewaart. Het maakt je dapper, zingen over wat je kent, waar je van houdt, hardop je naam te zeggen en bij wie je hoort.

Ik luister hoe mijn naam klinkt in jouw stem. De wind trekt iets aan. Het ruikt ineens naar appeltjes, naar houtvuur. De lucht is blauwer, het licht is zachter. Alleen jij en ik en een liefdesliedje.   

 

Liever jou

11 aug

Als ik wil schrijven
schrijven, schrijven
als ik wil schrijven over jou
droom ik bladzijden vol zinnen
en die vergeet ik net zo gauw.
Als ik ga zitten met een pen
met papier en alle tijd
weet ik niet wat ik zeggen wilde
alles, alles
raak ik kwijt.

Het blijft bij dromen
dromen, dromen
over woorden
over zinnen
die ik nooit echt onthoud
maar misschien maakt dat niet uit
want van alles dat ik bewaren wil
houd ik toch liever
jou.