Gedichtje

16 Apr

Ze ruikt naar de lente die ze bracht,
naar de witte magnolia
die begon te bloeien op de dag dat we haar meenamen naar huis,
ons huis, haar huis.

Ze ruikt naar schone was en zachte dekens,
naar regen op een warme zomeravond,
naar vers geroosterd brood
op een doordeweekse ochtend.

In haar ademhaling hoor ik het ruisen van de zee,
het waaien van de herfstwind,
geneurie in de verte.
Als ik naar haar luister,
hoor ik de lievelingsliedjes
van mijn hart.

In haar ogen zie ik haar zussen,
zie ik hun vader,
zie ik de maan
die er is
als we samen met haar
wakker worden.

In haar ogen zie ik vrolijke staartjes
die wapperen in de wind,
zie ik leven,
zie ik
liefde.

Als ik naar haar kijk,
zie ik alles,
alles
waar ik zo veel van houd.

Advertenties

5 Reacties to “Gedichtje”

  1. Karien Damen 16 april 2017 bij 12:34 #

    Wat mooi, ben er stil van.

  2. Teddy 16 april 2017 bij 17:03 #

    Prachtig Saar!

  3. FRits en Hansje Armbrust 16 april 2017 bij 21:22 #

    Mooi Saar!

  4. joan breimerbavinck 17 april 2017 bij 11:53 #

    Wat een mooi gedicht!!

    Hier nog een foto van twee van je drie(vier) schatten.

    ________________________________

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: